مغزهای کوچک زنگ زده...!

با توجه به هتک حرمت اخیر پوستر یکی از فیلم های سینمایی جشنواره کن 2022 به ساحت مقدس امام رضا (ع)؛

معمولاً جشنواره های سینمایی بین المللی فرصت خوبی است تا عناصر معاند با اسلام عقده گشایی کنند، آنهایی که سالهاست از بدو ظهور اسلام دهانهای با حقد و غضب گشوده شده و دندانهای با غیظ به هم فشرده شده شان را می توان دید.
و چه سناریوهایی برای به حاشیه کشاندن مقدسات طراحی نشده است. با همه این احوالات و اتفاقات این روزها، اگر بخواهیم منصفانه بنشینیم و تفکر بکنیم با کمی تأمل جبهه حق و باطل را می توان شناخت. راهی که به دلارهای امریکایی و ریال های سعوی منتهی شود، خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل...
اخیراً رونمایی از یک پوستر فیلم سینمایی ساخته شده در خارج از کشور، اوج سیاه نمایی علیه ایران و مخصوصاً اسلام را نشان می دهد، که با اهداف سیاسی وارد جشنواره کَن شد و به دلیل همین برنامه ریزی های سیاسی، اتفاقاً در بخش بهترین بازیگر زن نیز، جایزه اش به یکی از بازیگران ایرانی مهاجرت کرده تعلق گرفت. پوستری که اهانت این فیلم به ساحت مقدس حضرت رضا(ع) که عزیزترین داشته و باور مردم ایران و شیعیان است را به وضوح می توان درک کرد.
بماند از سکوت مصلحتی سلبریتی های دعوت شده ی وطنی به این جشنواره که در بزنگاه های سلیقه ای سعی بر جریان سازی هان متوهم دارند، اما آن زمان که باید لب به سخن بگشایند خود را با عاشقانه های شخصی شان بر روی فرش قرمز جشنواره ها مشغول می کنند!!
آیا در چنین جشنواره هایی آثار فاخر دفاع مقدس کشورمان که به تصویر کشاندن درد، رنج مردم، تجاوز و جنگ نابرابر چند ده کشور با ما بود به فراموشی سپرده می شود را می توان دلیلی بر بی طرف بودن داوران و سیاست های موجودشان دانست؟
جواب موشک، موشک است، اما جواب مغزهای کوچک زنگ زده ای که همچون تارهای عنکبوت به هم گره خورده، تنها تولید آثار فاخر هنری است که بتواند داستان های ناگفته از اعجاز حرم رضوی را بازگو کند، تا آن روی مشهد به وضوح دیده شود.
آقایان متولی، جدا از رو در بایستی ها باید بدانیم این روزها اکثر عرصه ها و بخصوص هنر در خدمت جامعه سرمایه داری و سرمایه گذاران است، بدانیم که باید در این راه هزینه کرد و این هزینه نکردن ها خود هزینه دارد..!
کاش نقشه راه دل ما، مثل مشهدت به مرکز آرامش دنیا می رسید، کاش خیابان های شهر ما، مثل مشهدت به حرم می رسید...

به قلم: امین مهاجری

.

برچسب‌ها: کن, جشنواره, امام رضا, هتک حرمت

شاید به گوش خدا برسد...!

شاید به گوش خدا برسد...!

 

 

در هیاهوی این روزها که فضای مدرنیته زندگی، ارزش ها و حتی خلوت با خدا بودنمان را هم تحت تاثیر قرار داده، تنها بهانه هایی از جنس و بوی خدا می تواند تلنگری باشد به عهد شکنی هایی که ما با خود و خدای خود کرده ایم .

غدیر... راز امتداد و وصال و تداوم پیامبری است که در آن سرنوشت شیعه رقم خورد.

آفتاب مستقیم و در گرمایی کم نظیر.

همه منتظر محمـد امین (ص) بودند تا علی را بار دیگر معنا کند، عملی که بارها اتفاق افتاده بود و با بصیرتان عمق مطلب را گرفته بودند، اما این بار فرق داشت ...

مگر چه رسالتی بر دوش است که تا به حال بیان نشده، آن هم در این صحرای داغ...؟

صدایی از میان جمعیت به گوش آمد : "  بايستيد! به رفتگان بگوييد بازگردند و به نيامدگان بگوييد بيايند... ."

شاید دلیل و مفهوم همین باشد که در راه ولایت امیر المومنین علی (ع) عقب افتادن، جلو افتادن و افراطی بودن جایز نمی باشد .

هفت بند آسمان محكم شد از آن روزى كه تو بر فراز غدير ايستادى.

غدیر، روزی بود که ریشه های درختان، استوار بودن را از دو دستی که به هم گره خورده بود آموختند، هر دو دست نشان عظمت همدیگر بودند.

تبلوری از سیره نبوی و علوی که امتدادش به وسعت تاریخ ادامه دار شد.

دیگر تاریخ چگونه سخن آغاز کند...؟ دیگر چگونه زبان در مقابل سیلابی که سرابی بیش نیست سخن آغاز کند و از معرفت بگوید...؟ در حالی که سرنوشت در مقابل تو زانو زده و می داند که ختم کلام، شما بزرگوارانید.

در غدير چشمان پيامبر (ص) دور دستها را مى نگريست كه كشتى اسلام باید آن را طى كند و به ظهور برسد، می دانست شادی امروز، عید غدیر، فریاد غربت علی (ع) است که گرگهاى عقيده، اسلام را از داخل مورد تعرض قرار می دهند، اين بود كه دست على بن ابى طالب (ع) را بلند كرد و از همانجا او را به همه ى نسلهاى تاريخ نشان داد و به عنوان همراه همیشگی اسلام و جانشین خود معرفی کرد.

کجایند میراث داران غدیر...؟! امروز غدیر فراتر از دید دشمن، آفتاب پرفروغ و خیره کننده ای است که  می توان چشمان آغشته به خون دشمن را نشانه گرفت تا با جان و دل برای ظهور آماده شد .

کار از پاسداری و زنده نگه داشتن خون شهدا گذشته، دیگر در گرداب هوا و هوس، خیانت در بیت المال فرو رفته ایم.

یا علی بیا و تو در دل شب دعایی کن، تا نگوییم شاید به گوش خدا برسد، دعا کن تا فرج و فریادرسی بشود... .

 

                                                                       به قلم: امیـن مهـاجـری         

 

                           

به کجـا چنین شتابان...؟!

به کجـا چنین شتابان...؟!

 

تا به حال با خودت برای خودت فکر کردی؟ 

تو فکر رفتی، که بعد از مدتی ببینی درگیر یک تفکر و تاملی عجیب هستی؟            زندگی این روزهایت دیگر جایی برای خودت گذاشته تا دقیقه ای را برای خودت باشی؟  

فکر نمیکنی روزها تکراری شده و تو، دور یک دایره ای به نام دنیا می چرخی؟!         قدری به خودت بیا و برای خودت باش تا بدونی که کجا هستی...  

اینقدر قلبت شلوغه که جایگاهی هم برای خودتم نداری . دلم خیلی وقت بود دنبال یک صدا میگشت که همه ی ناگفته هارو بگه و قفل دلم رو باز کنه، از بزرگان شنیده بودم، هر جا که باشی دست به سینه که بگذاری و رو به بارگاه آن بزرگوار خالصانه سلام بکنی، انگار در جوار حرمش، زیارت کرده ای...                                

وقشنگترین منظره و صدای دنیا وقتیه که صدای نقاره هاتون تو صحن انقلاب میپیچه و اشک چشم کسی که خسته از همه جا به ایوون طلا تکیه داده بی اختیار روی گونه هاش میریزه و شوق حسرت نگاهش زنده میشه. این بار قلمم را به دست دلم دادم، دلی که برای دیدنتان هرکاری میکند، این بار نمی خواهم از مادیات بنویسم، نمی خواهم از این آرزو هایی بنویسم که در آن ها گم شده ایم و آن قدر برای رسیدن به آن ها می دویم که گاهی دل می شکنیم و حرف حساب را زیر پا می گذاریم تا اندکی از سهممان کم نشود .                                       

اما آن وقتی که دیگر جایی برای جبران نمانده از خودمان می پرسیم ما برای چه اینقدر بی تفاوت بوده ایم، در برابرکار هایی که کرده ایم، در برابر دل هایی که به خاطر سنگ دل بودنمان ناراحتشان، و خنده را از لبانشان محوکرده ایم.

ای ضامن آهـو، حرف من از دل است ...

حرف من از دل آدم هاییست که حاضرند خوبی ها را فراموش کنند . این بار می خواهم چشمانم را ببندم، بغض گلویم را فرو ببرم و به درگاه الهی سجده بزنم و عارفانه بخواهم نگذاری من اینگونه باشم .                              

مولای مهربانم، نگذار آن قدر بی رحم شوم که حاضر باشم قطره اشکی از چشمان کودکی جاری شود چه برسد به حق الناس...                                              

این بارمی خواهم کمکم کنید تا بدانم این دنیا آن قدر هم ارزش ندارد که بخواهد دلیلی باشد تا بدون یاد شما زندگی کنم، جاده این دنیا، از عمق زهرآگین ترین خوشه های انگور می گذرد، که این دنیا، چه جاده جگر سوزی دارد...!؟

دست ما را بگیر که در جاده خاکی دنیا جا مانده ایم، و یادمان رفته که ما پی راه ولایت آمده ایم .                    

به کجا چنین شتابان، راه اینجاست در دل تو، دلی که حسینیه امـام رضـاسـت...

السـلام علیک یا علی بن موسی الرضـا ( علیه السلام)

 

                                                                                به قلم:  امیـن مهـاجری

 

شـهـــادتت مبـارکـــ رفـیـق...

                                              شـهـــادتت مبـارکـــ رفـیـق...

 در خبرگزاری ها همانند روزهای گذشته اخبار رو دنبال می کردم تا به عکسی رسیدم،                               (سید اسماعیل سیرت نیا) خیلی وقت بود ندیده بودمش، آخه بیشتر وقت ها تهران در حال تحصیل بودند و وقتی هم که رشت می اومدند درگیر برگزاری نشست و یا همایش های بصیرت افزایی بودند.

الحق و الانصاف مجاهد جبهه جنگ نرم بود.

گفتم شاید مثل خیلی وقت ها دل نوشته و یا مقاله ای با توجه به اوضاع حال حاضر برجام نوشته و رسانه ای شده، اما مات و مبهوت نوشته های خبری که خبر شهادت رو می داد رو بارها خوندم و مدتی به عکس خیره شدم. و با شوکی بزرگ به یکی از بزرگان فعال عرصه فرهنگی تهران تماس گرفتم، بعد از چند بوق گوشی رو صدایی گرفته پاسخ داد و با چند کلمه احوال پرسی گفتند آقا امین رفیقتم که شهید شد...

اونجا بود که تمامی خاطرات و مهربونی ها و خنده هاش در یک لحظه از جلو چشمام رد شد.

خبر درست بود، یکی از بهترین دوستانم، سید اسماعیل سیرت نیا مدافع حرم گیلانی، در دفاع از حرم اهل بیت به شهادت رسید. شهید سید اسماعیل سیرت نیا از فعالان فرهنگی مذهبی شهرستان رشت است.

درسته، گفتم از فعالان است، چون در حال حاضر خون این شهدا مارا وا می دارد تا با همتی بیش از پیش در عرصه جنگ نرم پیشروی کنیم و گرمای خونشان مارا وام دار خود می کند.

این شهید بزرگوار دومین شهید مدافع حرم گیلانی است که در محرم به شهادت رسیده است .

پیکر پاک این شهید فردا دوشنبه 18 آبان در تهران تشییع و سه شنبه به گیلان منتقل می شود .

شهادتت مبارک رفیق...

التماس دعا

کـلـنـا عـبـاسـکـــــــ یــا زیـنـب (ص)

 

 

                  مـا مـدعـیـان صـف اول بـودیـم ... از آخـر مـجـلـس شـهــدا را چـیـدنـد

 

عرفه تا غدیر...

خیلی شلوغ بود و شوق خواندن دعای عرفه کمی و کاستی ها را می پوشاند .                      زیر آفتاب با حس و حالی وصف نشدنی ذکر یارب بر لبانشان جاری بود، از دل تا عرش خدا یک یارب فاصله بود .

از دنیایی بودن تا بندگی کردن...

از با خلق بودن تا با معبود بودن...                                                                                                                                             خدایا، می گویند جهالت است و کعبه دل یتیم گرسنه است .                                             درست است، اما ندیده اند که دعای خیر یتیم کعبه را روزی اش کرد.                                   ندیده اند که بی پناه را پناه داده و کعبه روزی اش شده .                                                      جهالت است که ما برای دنیا خود جان دهیم اما آن در این دنیای پر تب و تاب پای بر نفس خویش گذاشته و سنت ابراهیم خلیل الله و پروردگارش را بجا آورده.

حاجی جان، حجکم مقبول...

تورفتی و گفتی که برای فرج باید آماده شد و مقدرات آمدن یوسف زهرا را آمده کرد .               تو رفتی و با لباس احرامت فرش زیر پای او را مهیا کردی .                                                  تورفتی تا بگویی اتفاقی بزرگ نزدیک است، اتفاقی که هر سال ساده می گذریم .                    تو رفتی تا نظرها به اسلام و مسلمانان و اتفاقات اخیر خیره شود و بگویی غدیر امسال را با شکوهتر جشن بگیریم تا ولایت امیر المومنین علی (ع)  را به عالم بار دیگر ثابت کنیم .               از جهالت تا ولایتمداری یک غدیر فاصله دارد و ثابت کردی که که عرفه تا غدیر یک قدم است، به فاصله یک یا رب...                                                                                                                                                             اما ما چه کردیم...؟!

                                                                                                                                دلنوشته : امیـن مهـاجری

امام هادی یا علی نقی (علیه السلام)

          امام هادی یا علی نقی (عليه السلام)

علی نقی، تو ای امام رئوف از زمانی که شیاطین دست در دست هم نهادن تا بار دیگر خاندان رسول ا... را به تمسخر بگیرند، هیچ میدانی بر زبانها بیشتر جاری شدی...؟

آن زمان که پیروانت آبروی تو را می خریدند تا به نامی نیک شهرت یابند و تا امروز که با آبروی تو ...

تا کمی شهرت خالی پیدا کنند.

دوستت داریم، یک وقت فکر نکنی که تنها و غریبی، درست است شیعه و مسلمان خوبی نبودیم، بذار راحت بگویم مسلمانی شناسنامه ای... .

در این شهر آنقدر گناه بیداد می کند، آنقدردورویی و دروغ نمایان می شود، آنقدر آبروها ریخته می شود، آنقدر حق خورده میشود، آنقدرخیانتها می شود، آنقدر هتک حرمتها  می شود ، حتی براحتی میبینی که پدری جگر گوشه اش را می فروشد و یا آبرویش را میریزد تا معامله ای جوش بخورد.

دیگر شرافت انسانها بهاء زیادی ندارد.

بگذار دیگر نگویم، این دل غصه ها دارد به همراه، این دل ایستگاهی برای ماندگاری نیست... .

ای رسول خدا ، چه فراموش کار شده ایم...

ای رسول خدا ، چه فراموش کار شده ایم...

دوازدهم یا هفدهم ربیع الاول فرقی نمی کند مهم این است که در نخستین بهار، آخرین گل بوستان رسالت قدم می نهد بر چشمان مردم آخر الزمانی که سال های سال در حسرت دیدن سیمای پیامبر خاتم چشم به افق های دور خیره داشته اند.
رحمت للعالمین که خاتم پیامبران است...
آری رسول خوبی ها، تو می آیی تا واسطه میان بنده های فراموشکار و خدایی که هیچگاه بنده هایش را فراموش نمی کند باشی. خدایی که عاشق بنده هایش است و تو را رسول می کند تا پیام عاشقانه را به آنان که زمین، زمین گیرشان کرده برسانی...
آری تو آمدی تا بگویی خدا نزدیک است و خدایی که در این نزدیکی است هوای بندگانش را دارد و دوست دارد صدای زمزمه مناجات و زمزمه بندگانش را بشنود...
ما بندگان از 17 ربیع الاول،مبعث،غدیر و نیمه شعبان فقط جشنش را فهمیده ایم و یادمان رفته که این روز ها به اندازه یک تاریخ درس دارد...
آری رسول مهربانی، ما شرمنده تو و خدایمان شده ایم، ما آنقدر بی معرفتی را تمام کرده ایم که آخرین بوستان تو سال هاست منتظر است تا ما منتظرش باشیم...

راستی، امروز چقدر حال و هوای جمعه را دارد...
السلام علیک یا ابا صالح المهدی(عج)

یک فنجان موج مثبت 18

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند :

  کسی که بمیرد و امام زمان خویش را نشناخته باشد، در واقع به مرگ جاهلیّت مرده است.

امام سجّاد علیه السلام فرمودند :

امام از ماست و امام نمی باشد مگر معصوم.

یک فنجان موج مثبت 16

  مذهبی که پیامبر اسلام تبلیغ می­کرد به واسطه سادگی و راستی و درستی آن و دارا بودن طعم دموکراسی و برابری، مورد استقبال توده ­های کشورهای مجاور شد .

جواهر لعل نهرو                   

سونامی غیرت مسلمانان، اسراییل را محو خواهد کرد ...

سونامی غیرت مسلمانان، اسراییل را محو خواهد کرد ...

این تصویر جز قدمهای اول توهین غرب و دست نشانده هایشان به ساحت مقدس پیامبر اکرم(ص) بود و اما...

واما قدمهای بعدیشان که محسوس و نامحسوس بود براحتی لمس می شد، اما باز مثل همیشه با سکوت و رافت اسلامی مسلمانان روبرو می شدند، اما عبرت...!!!

براحتی سخنان به اصطلاح مقامهای کشور های مدعی رو میشنوی که از آزادی بیان و افکار و حرکات و غیره میگن، اما...!!!

اما نمیدونند این توهین ها و بی حرمتی ها به ادیان و بزرگان ادیان نه که جز آزادی بیان نیست بلکه نشان ضعف و کوتاه فکریشان در حوزه فرهنگ‌های مختلف دینی است.

پس قبول داشته باشین و حق بدین که کم آوردن و راه رو گم کردن وبجای دوری ما مسلمانها، اتحاد و همبستگی رو بیشتر بیشتر میکنن.

  شعارهایی که آمریکایی‌ها مبنی بر تکثر فرهنگی، حمایت و احترام به فرهنگ‌های مختلف دینی سر می دهند، چقدر بی‌اساس است...

 آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها تحمل فرهنگ‌ها و آیین‌های دینی را ندارند،  به همین دلیل است که آن‌ها به خود اجازه می‌دهند دست به توهین و تخریب ادیان بزنند.

سونامی غیرت مسلمانان، اسراییل را محو خواهد کرد ...

ناگفته هاي گفتني...

اي كاش...

ناگفته هاي گفتني... تقريبا در راه است...!!!

از معرفت ، مردونگي ، از خود گذشتگي و غيره تا بي معرفتي ، نامردي ، دو رويي و ظاهرنمايي افرادي كه متاسفانه هنوز دارن نفس ميكشن... .

افرادي كه انسان نما هستن، در اوج بي فطرت بودن...
افرادي كه حتي با نفسشان زحمات دلسوزانش به اين كشور و حق ديگران را پايمال ميكنن...

بدانيم كه همه با يك هدف براي موفقيت كشورمان هستيم، از حاشيه ها و ( ... ) بپرهيزيم.

                                                                                                  كو  گوش شنوا . . .

رمضان کریم

آرزویی کن ...
گوشهای خدا پر از آرزوهاست و دستهایش پر از معجزه،
آرزویی کن ...
شاید کوچکترین معجزه اش، بزرگترین آرزوی تو باشد.
واما توبه کردن، در این ماه را از تمامی بی معرفتی هایی که نسبت به خدا داشتی، در محفلی که برای خودت سحر هنگام بوجود می آوری فراموش نکن، که شاید این آخرین ماه رمضان و فرصت بخشش تو باشد...
دستهایت را به آسمان بگیر و دعایی کن،
مستجاب می شود...

شما رو خدا اگر شد ما را هم دعا کنید

دومین اجلاس وحدت و انسجام ملی جوانان ایرانی

اجلاس وحدت و انسجام ملی جوانان ایرانی

بزودی اولین نشست هم اندیشی جوانان استان گیلان برگزار می گردد ،

و برای دومین اجلاس وحدت و انسجام ملی جوانان ایرانی در تهران آماده می شویم .

 باتوجه به اهمیت و ضرورت توسعه و تقویت راهبرد سازماندهی و حمایت از نیروهای نخبه ، مستعد و فعال جوان به عنوان بزرگترین سرمایه های انسانی و پشتوانه اقتدار و پیشرفت کشور در عرصه های مختلف و با توجه به ضرورت شناسایی ، ایجاد هماهنگی و پیگیری و زمینه سازی جهت تحقق و راهکارهای جلب همکاری جوانان این هم اندیشی و نشست ملی برگزار می گردد.

                                                                                                                 به امید خدا